Zwangerschapsverlof

Wat een grap, ik ben ziek. Nou, zo grappig is dat natuurlijk niet en het komt bijzonder ongelegen, want ik zou namelijk vandaag weer gaan beginnen met werken na mijn verlof.

Het begin van mijn verlof

Ruim 4 maanden geleden kreeg ik tijdens mijn zwangerschap zoveel last van mijn rug dat mijn werk te zwaar werd voor me. Ik sta de hele dag achter een toonbank, loop heen en weer, buk om broodjes of salades uit de manden en koelingen onder mij te pakken, tilde echt nog wel eens wat kratten vaat naar achter.. Het werd gewoon te zwaar. Dus ergens in oktober heb ik me ziek moeten laten melden ‘wegens zwangerschap’. Niet veel later, op 1 november, begon mijn werkelijke zwangerschapsverlof.

Maar wat doe je zoal tijdens je verlof?

En het was heerlijk, al die vrijheid! Zeeën van tijd om van alles en nog wat te doen, zonder dat je weet dat het maar van korte duur is, zoals bij een vakantie. Zwangerschapsverlof duurt namelijk maar liefst minimaal 16!!! weken.. Maar wat kon ik allemaal gaan doen in mijn verlof? Het huis poetsen, boeken verslinden, op de koffie gaan bij vrienden en noem zo maar op. In de hoop op ‘nesteldrang’ begon ik dus meteen op de eerste dag van mijn verlof met het uitmesten van de kelder. Alles eruit, sorteren, weggooien wat toch niet werd gebruikt, poetsen en weer inrichten. Heerlijk dat de kelder weer helemaal herschikt en gepoetst was (niet dat ik daar nu nog iets van zie), maar echt nesteldrang kon ik het niet noemen. Dit was gewoon een klusje wat nog moest gebeuren. En zo waren er meerdere klusjes, dus ik maakte een lijstje. Een aantal klusjes op dat lijstje waren: het uitmesten van mijn kledingkast en de badkamer eens een grondige beurt geven.

Klussenlijst? Koffietijd!

Maar als ik vrij ben, slaap ik graag uit. Zeker omdat iedereen me vertelde: ‘Geniet er maar van, want van uitslapen komt de komende jaren niks meer..’. Geen idee of dat zo is, want nu slaap ik gewoon nog verder hoor als ik Evi de fles van 7 uur heb gegeven, tot een uur of 10 (ja slecht hè? Of juist niet..). En sinds een paar weken komt ze ook nog maar zelden voor een nachtvoeding, dus ik slaap ook nog eens hele nachten door. Ja ik weet het, ik mag in mijn handjes klappen. En ik snap ook wel dat het bij anderen wel eens anders is, maar ook dat wij er nog niet zijn. Dus ik klop het gewoon altijd nog af als ik bovenstaande vertel, *klop klop*. Dus ik sliep bijna iedere dag uit. En voordat ik dan lekker rustig had ontbeten, was het alweer middag. Dan maar even op de koffie (en koffie is in dit geval dus thee, zwanger en zo) bij d’n dieje. En de dag erop bij maar weer eens bij d’n dieje, en de dag daarna weer bij d’n dieje. Gezellig hoor! Maar van dat klussenlijstje kwam nog niet zoveel.

De schouders eronder!

Dus het werd nu eindelijk eens tijd om de schouders eronder te zetten, die nesteldrang kwam toch nog niet vanzelf op gang, dus ik had voor mezelf besloten dat deze week toch echt die kledingkast en badkamer aan de beurt waren. Maar toen.. Toen braken ineens mijn vliezen midden in de nacht en vier uur later had ik een baby’tje op mijn buik.. Het lijkt wel alsof ze het expres deed ;). Tja, die kledingkast en badkamer moesten nog maar even langer wachten hoor.

En daar was Evi ♥

Evi kwam drie weken te vroeg, dus ik kon tijdens mijn verlof drie weken langer van ons meisje genieten! En dat heb ik gedaan hoor. Na de bevalling wilde ik al vrij snel weer veel te veel, maar wanneer ik van bed naar de badkamer liep en onder de douche stapte, merkte ik toch wel dat ik nog wat duizelig werd. Gelukkig ging dat snel beter en na twee weken stonden we al met vrienden, inclusief Evi, in de Efteling (zo fijn een abonnement). Langzaamaan ging ik weer wat vaker op pad, samen met Evi. Het was wel even uitzoeken wat ik nu steeds mee moest nemen, maar ook daar krijg je handigheid in. Dus weer op de koffie bij d’n dieje en d’n dieje, veel knuffelen met- en kijken naar Evi, en languit op de bank tv kijken (want die bevalling hakt er toch wel in en dat blijf je best nog even voelen).

Hé Monique, weet je nog, die klussenlijst?

Oohja, die klussenlijst.. Ondertussen lag die kledingkast nog steeds bomvol kleding die schreeuwde om uitgezocht te worden en ook de badkamer was nog steeds niet helemaal uitgedaan. Dus uiteindelijk heb ik, terwijl Evi lekker lag te slapen, die twee klussen van mijn lijst af kunnen strepen, na een dag doorpezen toen ik vol energie wakker werd en ik ineens alles wilde poetsen. Misschien dat ik wat ‘last’ had van post natale nesteldrang? Bestaat zoiets? Het was in ieder geval wel fijn dat het nu ein-de-lijk gedaan was.

Verlenging van mijn verlof..

Ik heb dus een heerlijk verlof gehad. Ik weet nog dat ik ergens begin januari dacht; ‘ik heb nog 7 weken verlof joh, het einde is nog lang niet in zicht’. Nou, en of dat einde in zicht is. Het einde is zelfs al nabij en vandaag zou weer mijn eerste werkdag zijn. De tijd is voorbij ge-vlo-gen! Ongelooflijk hoe snel! Maar nu zit ik nog steeds thuis, op mijn eerste werkdag.. Ik heb namelijk de griep te pakken.. Afgelopen zaterdagmiddag kreeg ik het ineens ontzettend koud en kon ik niet stoppen met rillen. Ik had Evi vast en ik wilde haar niet terug in de box leggen, want ze was zo heerlijk warm. Gelukkig kwam Jacco eerder naar huis van de scouting en kon ik in een warm bad. Dat was het enige wat ik wilde. Maar ook in een bad van 40 graden (ik mat het water met de badthermometer van Evi) werd ik niet warm. Toen ik later met een trainingsbroek, sokken en shirt aan, ingewikkeld in een deken en een warme kruik in bed kroop, warmde ik eindelijk een beetje op. Ik ben aan de betere hand. De koorts is over en ik hoest ook niet zo veel meer als eerst, maar ik ben nog steeds bekaf als ik even de trap oploop en hoesten doet ook nog pijn in mijn hoofd. Mensen om me heen zeiden dat ik dit maar beter goed kon uitzieken (zeker nu carnaval voor de deur staat), dus gisteren heb ik mijn baas moeten bellen met de mededeling dat ik ziek ben. Gelukkig vatte hij het goed op, ‘ziek is ziek en daar kun je niks aan doen’, maar ik hoop dat ik morgen of anders vrijdag toch wel weer kan gaan werken hoor! Al is het alleen maar om te laten zien dat ik echt wel weer wil werken en dit geen smoes is om nog langer thuis te blijven.. En dat geldt niet alleen voor mijn baas, maar ook voor mezelf..

Nou, ik kruip weer onder een dekentje op de bank met een lekker grote kop thee en een sinaasappel, hopelijk knap ik daar weer een beetje van op.

Hoe was jullie verlof? Wat hebben jullie allemaal gedaan en wie kreeg er nesteldrang? Of wat doe jij op een vrije dag? Ik ben benieuwd naar jullie reacties!

Hoe cliché..

Ik hoor regelmatig het zinnetje: ‘Geniet er maar van, ze zijn zo groot’, wanneer mensen Evi staan te bewonderen in de wandelwagen of ik over haar vertel. En hoe cliché het ook klinkt, het ís echt zo! Evi is op dit moment 12 weken en 3 dagen oud en nu ze zo in de box ligt te spelen verbaas ik me erover hoe groot ze eigenlijk al is. Waar ze in de eerste weken alleen maar sliep, dronk en poepte (ook al zo cliché en ook zo waar!), lacht ze nu al volop, brabbelt ze er op los en maait ze met haar armpjes en beentjes in het rond terwijl ze steeds meer en langer wakker is.

Een aantal weken geleden viel het me ook op dat Evi al flink is gegroeid. Ze was, met drie weken te vroeg, maar een klein meisje met de geboorte. Als ik dan baby’s zag van een paar maanden oud vond ik die zo groot. Dat waren echt joekels tegenover Evi, ons fijne kleine meisje. Dus toen ik een aantal weken geleden (Evi was een week of 9 oud) een baby’tje zag van pas 3 weken, viel het me op hoe klein dat baby’tje eigenlijk was. En hoeveel Evi dus al in die paar weken was gegroeid. En nu, weer 3 weken later, is ze alweer gegroeid.

Soms, als ze in mijn armen ligt, probeer ik me haar zo goed mogelijk in te prenten. Hoe groot is ze ten opzichte van mijn armen? Hoe zwaar voelt ze? Hoe groot is haar hoofdje? Hoe klein zijn haar vingertjes? Alle beelden van haar wil ik in me opzuigen als een spons, waar ze een veilig plekje krijgen in mijn hersenen, zodat ik me altijd voor de geest kan halen hoe klein en fijn ze was.

Maar het is moeilijk, ik merk het als ik me nu voor de geest probeer te halen hoe klein en fijn ze was net na de geboorte. Dat lukt me nu al niet meer. De tijd gaat er  gewoon té snel voor en de beelden lijken te vervagen in mijn hoofd. Ze zal inderdaad ‘groot zijn voor ik het weet’. En ik kan er maar een ding tegen doen.. en dat is volop genieten van ons kleine mupke en een heleboel foto’s van haar maken, want: ‘deze tijd komt nooit meer terug’. 

Gelukkig zijn er nog de foto’s 😉

dsc_1847
Geboortedag
dsc_1845
1 dag
dsc_2579
11 weken 5 dagen
dsc_2595-1
12 weken 1 dag (lekker met wat opgedroogd spuug op dr lip, haha)

Vinden jullie ook dat je kind(eren) zo hard groeit en de tijd zo snel gaat? Waar merkte jij dat aan? Laat het me weten in een reactie 🙂

 

De lente in m’n bol!

Heerlijk zo’n dag als vandaag! Als ik wakker word terwijl de zon al zo hard schijnt dan begin ik de dag al met een bonk energie. Echt, op een dag zoals deze voel ik me gewoon stukken beter dan wanneer het grauw en grijs is. Maar dat zal vast bij een heleboel meer mensen zo zijn :).

En omdat het vandaag zo mooi weer werd en het mijn laatste week van mijn verlof is, dacht ik; een uitstapje naar de Efteling met Evi past daar wel goed bij. Ik heb een abonnement en woon er op een kwartiertje rijden vandaan, dus kan gaan wanneer ik wil. Een vriendin met haar zoontje ging ook mee, dus om 11 uur stonden wij aan de poort, gezellig!

Evi krijgt om 11 uur de fles, dus we zijn meteen naar ‘het Witte paard’ gegaan waar ik haar de fles heb gegeven. Mijn vriendin ging ondertussen met haar zoontje in de draaimolens. Nadat Evi de fles op had en wij ons ook van wat drinken (en een snack) hadden voorzien, wilde haar zoontje in de ‘tatataa’, Carnaval Festival dus. ‘Ga je ook mee met Evi?’, vroeg m’n vriendin en ik dacht; ja, waarom eigenlijk ook niet.. Ik hou dr gewoon goed vast, dan kan dat best met een baby van 12 weken toch? En ja hoor, ging prima! Ze keek goed om zich heen, maar veel zal ze nog niet gezien hebben :). Dat komt vanzelf, het liedje heeft ze in ieder geval al gehoord (ook van de muziek mobiel van Joki en Jet die boven de box hangt ;)).

Na de carnaval festival liepen we via het sprookjesbos weer richting de uitgang, want het zoontje van m’n vriendin slaapt nog in de middag, dus tijd om naar huis te gaan. Ideaal dus, zo’n Efteling abonnement!
Mijn moeder had me ondertussen gevraagd of ik kwam lunchen, dus dat was de volgende stop voor die dag. En ik had de wandelwagen en spiegelreflex camera meegenomen, dus m’n moeder en ik zijn na de lunch heerlijk gaan wandelen over de dijk en langs de Nieuwkuijkse wiel. Ik nam mijn camera mee, want die had ik nog steeds niet goed uitgetest.. Helaas werd het net bewolkt en zijn de foto’s niet zo mooi geworden, maar ik heb wel even goed kunnen oefenen! Hieronder een aantal voorbeelden (alles op automatische standmaar ik wil een fotografie cursus gaan doen, ooit).

Na de wandeling gaf mijn moeder Evi de fles en niet veel later ben ik weer naar huis gegaan. De zon begon weer te schijnen, dus ook bij ons in de tuin heb ik nog een aantal foto’s gemaakt. Mijn vriend heeft lekker gekookt, maar omdat het al wat later was en ik nog wilde gaan sporten is het niet de soep geworden die op de planning stond. (Daar gaat m’n woensdag-soepdag). Die zou te laat klaar zijn en dat haalde ik niet met sporten. Dus we aten in plaats van soep de Indonesische wraps die we eigenlijk vrijdag pas zouden eten. En die waren lekker!!! Maar daar vertel ik meer over in ‘weekmenu week 7’.

(ik weet het, het ziet er saai uit, maar het was echt heel lekker!) 

Na het eten heb ik me omgekleed en ben ik gaan sporten. En vanavond heb ik niet aan een, maar aan twee groepslessen meegedaan. Het was pittig, maar ook zooo heerlijk! Het geeft zo’n voldaan gevoel al die vermoeidheid, pijn en zweet! Na het sporten nog even kletsen met wat mensen in de sportschool en weer naar huis.

Evi ligt ondertussen al op bed en mijn vriend kijkt tussen kunst en kitsch. Altijd leuk om te zien hoe mensen van die geweldige vondsten doen in kringloopwinkels. Ooit hè, ooit.. Lekker gedouched en een bakje yoghurt op en nu zit ik op de bank nog even snel deze blog te schrijven en is het alweer tijd voor Evi’s fles. Nog even kroelen met m’n meisje en dan kruipen we heerlijk in ons bedje :). Morgen weer een dag!

Hebben jullie ook zo genoten van vandaag? Wat hebben jullie allemaal gedaan? Laat het me weten in een reactie 🙂

Weekmenu week 7

Ook deze week weer een nieuw weekmenu, met o.a. pasta, een soepje en lekkere wraps. Wij eten deze week het volgende:

Op maandag maakten we weer op wat we nog in huis hadden. Ook deze keer waren dat snijbonen (de vriezer is nu leeg, dus van de week maar weer eens ‘shoppen’ bij mijn ouders in hun vriezer ;)), kip-krokant schnitzel en gebakken aardappels met wat spekjes. Niet de meest gezonde maaltijd, maar wel lekker! En Jacco had gekookt, dus het smaakte extra lekker :).

dsc_2590

Vandaag (dinsdag) ga ik een pasta maken. Pasta met tomaten ricottasaus en gehakt (oohja, gehakt *haalt gehakt uit vriezer*). Dit recept haal ik van een site waar ik wel vaker recepten vandaan haal. En ricotta ken ik niet, dus dat wordt even zoeken in de supermarkt vanavond. Volgens mij is het iets van kaas? Naja, het klinkt in ieder geval goed.

De pasta met tomaten-ricottasaus is gemaakt. Het is wat bak en snijwerk, maar het resultaat was zeker niet mis. De volgende keer misschien iets meer kruiden gebruiken, nu smaakte het toch ietwat flauw. Het zag er alleen niet zo smakelijk uit als op het voorbeeldplaatje.. Het leek wel, uhm tja, kots… Ach ’t smaakte er niet minder om 🙂 Het recept vond ik op http://www.lekkerensimpel.com Een kiekje:

dsc_2601

Woensdag is weer soepdag. Deze keer een ‘Franse uiensoep met een stokbroodje en kaas’. Dit recept heb ik ooit eens van een site opgeslagen in een mapje op Google Drive (zo handig!) en maak ik nog regelmatig. Lekker stinken 😉

Dit liep dus even anders dan gepland. Omdat ik niet in de gaten had hoe lang het duurde voor de soep klaar zou zijn, was ik te laat begonnen en kon ik de soep niet op tijd af krijgen voor dat ik zou gaan sporten. Dan maar even switchen in de planning. Welk recept zou niet veel tijd in beslag nemen? Juist ja, de Indonesische wraps die wij met-zonder sambal op vrijdag zouden maken. Hup hup, hatseflats en klaar waren de wraps. Toen ze eenmaal op ons bordje lagen zagen ze er wat zielig en saai uit, maar jeeeeeeetje, wat zijn deze wraps lekker! Het recept zal ik dan ook met jullie delen. Een kiekje van een wrap (saai hè?). Volgende keer maak ik er wel een lekkere groene salade bij 🙂

dsc_2611

Donderdag ga ik een ‘Geurige bloemkool roerbak’ maken en daar bak ik wat worstjes bij die nog in de vriezer liggen. Nu heb ik voor die geurige bloemkool roerbak wel sesamolie en sesamzaadjes nodig. Maar dat gebruik ik dan alleen voor dit en daarna niet meer.. En ook al zullen die ingrediënten juist voor het ‘geurige’ en de bepalende smaak zorgen, ik twijfel nog een beetje of ik het echt ga kopen en iets anders gebruik aan kruiden. Het is zunde als het daarna niet meer wordt gebruikt. Misschien hebben jullie nog tips wat je er mee zou kunnen bakken/braaien? Laat maar weten in een reactie!

En ook dit ging anders. Donderdag maakte ik wel de Franse uiensoep samen met een stokbroodje en kaas. Dit is echt een hele lekkere uiensoep, zonder iets van witte wijn of azijn of weet ik ’t wat er soms allemaal in een uiensoep wordt gegooid. Simpel, lekker, een blijvertje! De kaas hebben we gewoon zo in de soep gemieterd 😉 Kiekje:

dsc_2615

En op vrijdag ga ik Indonesische wraps maken. Ook weer een recept wat ik op pinterest heb gevonden, nog nooit gemaakt. Ik laat alleen wel de sambal weg, want daar geven Jacco en ik niks om. Meestal eten we wraps met kip en komkommer, sla, tomaat, kaas, ui, paprika, enz enz (net waar we zin in hebben), dus dit recept is een keer wat anders. Lijkt me heel lekker.

De planning was al om zeep, dus vrijdag hebben we natuurlijk niet nog een keer de Indonesische wraps met-zonder sambal gegeten. Nee vrijdag hebben we gezondigd. Ik was met mijn moeder naar een tweedehands winkel geweest (alweer? Ja ik heb de smaak te pakken hoor!) en daar was ik best laat van terug, dus zin om te koken had ik niet meer. Toen heb ik maar Chinees gehaald.. Moet kunnen toch? Was ook weer errug lekker! Lekker voor de tv gegeten 🙂 Kiekje:

dsc_2626

Voor de zaterdag en zondag heb ik weer niks bedacht. Mocht het nodig zijn dan ga ik zaterdag nog even naar de supermarkt.

En toen had ik het zaterdag aan het einde van de middag ineens ontzettend koud. Ik had continu koude rillingen en kippenvel en kon gewoon niet warm worden. Ik werd ziek, dus ik ben in bad gegaan, dat hielp niet, dus toen naar bed met een kruik en dat hielp gelukkig na een tijdje. Die avond heb ik dus niet gegeten. Jacco heeft de worstjes die ik uit de vriezer had gehaald voor bij de ‘Geurige bloemkool roerbak’ opgebakken met wat aardappels en misschien een potje groente, ik weet het niet. Ook de zondag ging aan me voorbij, ik had koorts, hoofdpijn, warm/koud en noem maar op, in ieder geval geen eetlust. 

Dus de maandag van deze week (8) hebben we eindelijk die geurige bloemkool roerbak gegeten samen met kip-krokant schnitzels die we nog hadden en ik kan een ding zeggen: dat is geen blijvertje. Ik weet niet of het komt omdat ik ziek ben, maar ik vond het echt niet lekker. Heb het ook niet helemaal op. Gelukkig kon Jacco het nog enigszins waarderen, maar ik hield het gauw voor gezien. Weten we dat ook weer. Het zag er overigens wel lekker uit! Kijk maar:

dsc_2630

Verder at ik nog een keer in de ochtend een schaaltje Griekse yoghurt met wat honing en een appel, alleen ik was het stickertje van de appel er vergeten af te halen.. Erg handig dus, not! Het andere deel van de sticker kwam ik tijdens het eten tegen 😉

img_20170215_095754_573

Komende week zal ik weer een update plaatsen over hoe het weekmenu ons is bevallen, maar daarvoor zal ik niet weer een nieuw stuk schrijven. Ik zal dit stuk updaten met foto’s en hoe we het vonden smaken :).

Deze week, week 8, heb ik geen weekmenu gemaakt. Jacco heeft boodschappen gedaan, omdat ik nog steeds ziek ben en ik heb geen idee wat hij allemaal heeft meegenomen. Iets met roerbakgroenten en schnitzels heb ik al in de koelkast gevonden. Ook lekker dus. Deze week dus even geen weekmenu.

Wat vinden jullie een lekker recept? Laat het me weten in een reactie 🙂

 

Recept: Boerenkool- wortelstamppot met dadelchutney

Ken je die reclame van de Lidl, waarin het ene meisje aan de ander vraagt wat ze gaan eten en dat dan elke keer het antwoord ‘stamppot’ is? Die vind ik zo leuk :). Nu heeft Lidl een aantal kookboeken met alleen maar stamppotten en ik heb daar ook een exemplaar van. ‘Heel Holland stampt 2’ heet het kookboek en er staan een heleboel verschillende en ook verrassende, originele stamppot-recepten in. Ik bladerde het boek afgelopen week door en kwam zo bij de ‘boerenkool-wortelstamppot met dadelchutney’. Wat een vreemde combinatie dacht ik, maar ook dat het wel eens lekker kon smaken bij elkaar. En zo kwam dit recept dus op ons weekmenu terecht.

 Benodigdheden, 4 personen:

Voor de stamppot: 1 kg aardappels – 4 wortels – zout en peper – 500 gram gesneden boerenkool (1 zak) – 2 rookworsten – 75 ml melk. Voor de chutney: 2 uien, gesnipperd – 1 el olijfolie – 250 kastanjechampignons (1 bakje), in kleine blokjes – 125 gram gerookte spekblokjes – 2 el balsamicoazijn – 2 el appelstroop – 125 g dadels (1/2 bakje), in kleine stukjes – 1 peer, geschild en in kleine blokjes.

Het recept:

  1. Schil de aardappels en wortels, was ze en snijd ze in stukken van gelijke grootte. Kook ze in een ruime pan met een flinke laag koud water en wat zout afgedekt in in ca. 20 minuten gaar.
  2. Breng een laagje water met wat zout aan de kook en kook hierin de boerenkool in ca. 10 minuten beetgaar. Verwarm de rookworsten volgens de aanwijzingen op de verpakking.
  3. Fruit voor de chutney de uien in de olijfolie glazig. Bak de champignons en de spekjes een paar minuten mee. Blus af met de balsamicoazijn, voeg de appelstroop en dadels toe en laat enkele minuten pruttelen. Warm de blokjes peer even mee en breng de chutney op smaak met zout en peper.
  4. Giet de aardappels en wortels af, zet de pan nog even terug op laag vuur en stoom de aardappels in 1/2 minuut droog. Giet de boerenkool af en voeg toe. Voeg de melk toe en breng aan de kook. Zet het vuur uit en stamp de groenten met de stamper tot een grove puree. Breng het gerecht op smaak met zout en peper.
  5. Snijd de rookworsten in plakjes. Serveer de stamppot met de chutney en de plakjes rookworst.

dsc_2583

Voor dit recept hebben Jacco en ik best een tijdje in de keuken gestaan. In het schillen van de aardappelen en wortels en het snijden van de uien, champignons en dadels gaat best wat tijd zitten, dus je moet wel op tijd beginnen. Maar het resultaat is het echt waard! Een heerlijke stamppot die weer eens wat anders is dan anders. Smakelijk!

Heb jij dit recept ook gemaakt? Wat vond je er van? Wat is jullie lievelings- stamppot?  Laat het me weten in een reactie.

 

Weekmenu week 6, wat vond ik er van?

Afgelopen week heb ik weer ons weekmenu met jullie gedeeld. Hier vertel ik je wat ik van de recepten vond en of ik me aan het weekmenu heb gehouden. Lezen jullie mee?

Maandags hadden we snijbonen met kipblokjes en gebakken zoete aardappelen. De snijbonen komen uit de moestuin van mijn vader (ik heb altijd wel bonen in de vriezer liggen), zo lekker!

dsc_2501

Dinsdag aten we ook wat we nog in huis hadden. Dat waren rode bietjes (ook al uit de moestuin van mijn vader), visburgers en daar maakte ik aardappelpuree bij. Eerder aten we altijd aardappelpuree uit een pakje, maar nu ik het zelf heb gemaakt, denk ik niet dat we dat nog uit een pakje eten. Dit was lekker!

dsc_2508

Op woensdag aten we soep, want van woensdag maak ik soepdag. Dit keer een paprika-courgette soep die ik al een aantal keer eerder had gemaakt. Het recept vond ik via Pinterest, echt een aanrader! Lekker met een stuk meergranen stokbrood.

dsc_2514

Op donderdag had ik geen zin om te koken, dus heb ik mijn vriend gevraagd of hij wilde koken. Alle credits voor deze superlekkere lasagne zijn dus voor hem :).

dsc_2533

Vrijdags was Jacco ziek (nee het kwam niet door het eten), hij had een beetje koorts en was erg verkouden, griepje denk ik.. Hij bleef dus thuis en samen hedden we de hele middag op de bank gehangen en daar wordt je zooooo extreem lui van. Dus die ‘boerenkool-wortelstamppot met dadel-chutney’ klonk echt als te veel werk. We hebben uiteindelijk, heel slecht, sushi besteld.. Zo lekker!!! Helaas geen foto van gemaakt.

Zaterdag moest ik dus wel de ‘boerenkool-wortelstamppot met dadel-chutney’ maken. En het was inderdaad veel werk, maar het echt zo waard! Lijkt een hele vreemde combinatie bij elkaar, maar dat zoete van de dadelchutney smaakte zo lekker bij de stamppot. Het recept hiervan zet ik op mijn blog. We aten er een ambachtelijke rookworst bij.

dsc_2583

Op zondag hebben we ook nog van de stamppot en chutney kunnen eten en we maakten daar een blikje knakworsten bij warm. Prima maaltijd!

Dat was het weer voor afgelopen week ;). Vanavond of morgen komt het weekmenu voor week 7 online en het recept van de boerenkool-wortelstamppot met dadelchutney.

Hebben jullie een dag in de week waarop je altijd hetzelfde eet? Maandag pasta dag, vrijdag friet dag of iets anders? Laat het me weten in een reactie 🙂

Tweedehands vondsten # 2

Ook bij ons in het dorp zit een tweedehandswinkel. Deze is van de Vincentius vereniging en ik was er nog nooit geweest. Hoog tijd dus om er een bezoekje te brengen na mijn vondsten in een andere tweedehandswinkel afgelopen week. En het resultaat mag er wezen! Kijk maar mee wat ik hier vond en kocht:

DSC_0310

 

Een mooi vestje van het merk ‘Feetje’. Goeie kwaliteit, ziet er nog goed uit, maatje 62.

DSC_0308

 

Een setje van het merk ‘Noppies’. Niet helemaal mijn stijl, maar voor de prijs kon ik het niet laten liggen. Ook maatje 62.

DSC_0312

 

Een superleuk shirtje van Disney met een afbeelding van Stampertje en een strikje. Ook weer maatje 62.

DSC_0311

 

En als laatste dit leuke shirtje met een afbeelding van een koe van de BD-collection (Baby-Dump). Maatje 56.

Maar wat heeft me deze buit nu uiteindelijk gekost? Nou, niet veel. Absoluut niet veel! Ieder item was namelijk slechts, let op, €0,50 per stuk. En toen ik ging afrekenen, bleek ook nog eens dat de kinderkleding in de aanbieding was. Het werd dus nóg goedkoper.. Hoe is ’t mogelijk? Er ging nog maar liefst 50%! korting van de kleding af. €0,25 per stuk dus. En omdat het setje van Noppies aan elkaar zat, werd dat ook als één item gerekend. Voor deze 3 shirtjes, 1 jurkje en 1 legging heb ik dus welgeteld €1,- betaald.. Nogmaals, ik ben om qua tweedehands kleding voor kinderen!

Koop jij ook wel eens kinderkleding bij een tweedehands winkel? Wat koop je dan zoal? En wat zou je juist niet tweedehands kopen? Laat het me weten in een reactie :).

 

 

Geboortekaartje!

In deze blog zal ik jullie het geboortekaartje van Evi laten zien en vertellen hoe we tot dit ontwerp zijn gekomen. Eerst maar eens een foto van de voorkant van het kaartje.

dsc_0299

We hebben het heel simpel gehouden. Dus niet te veel kleuren, glitters, of andere poespas die je soms wel eens op geboortekaartjes tegenkomt (niet dat dat niet mooi is, maar wij houden meer van neutraal). Op de voorkant zie je het silhouet van een giraffe die met zijn nek door de wolken steekt en de tekst, hoe toepasselijk, ‘in de wolken’. Waarom dit ontwerp?

Het ontwerp

Bedenkt wat je op je geboortekaartje wil laten zien. Moet het meteen duidelijk zijn wat het geslacht is? Of de naam? Of hoeft dat juist helemaal niet en hou je het nog even spannend?

Jacco is een groot fan van de Limburgse band Rowwen Hèze (en ik ook wel een beetje). Alle liedjes en teksten kent hij uit zijn hoofd en ieder jaar gaan we naar hun ‘slotconcert‘ in America (Limburg). Zij hebben een nummer wat ‘In de wolke’ getiteld is en hoewel dat nummer niets met baby’s te maken heeft, vond ik dat wel een heel toepasselijke tekst voor op een geboortekaartje. Daarbij vond het dan ook wel iets persoonlijks hebben, omdat het van Rowwen Hèze afkomt. Daar kwam al snel het idee van een giraffe die met zijn nek door de wolken steekt bij. Waarom een giraffe? Geen idee. Vonden we gewoon leuk.

Jacco kan ook nog eens heel leuk tekenen, dus hij mocht de giraffe ontwerpen voor op het kaartje. Bovenstaande is het dus geworden.

De binnenkant

Wat zet je daar nu allemaal in?

De voorkant is alleen nog maar het begin. Het belangrijkste is de binnenkant waar alle informatie over onze nieuwe spruit wordt vermeld. Een foto:

dsc_0304

Jacco en ik wisten al dat we een meisje zouden krijgen, maar dat hielden we geheim voor de rest van de wereld. Vrienden en familie gaan dan toch raden en ze hadden hele theorieën en ideeën over waarom het een jongetje of meisje zou zijn. Een heleboel vrienden van ons dachten dat het een jongen zou zijn. Sommigen waren daar zelfs van overtuigd! Ik vond het dus ook heel grappig toen ik bij de Prénatal een kaartje in het rek zag staan met de tekst: Oh boy, oh boy, it’s a girl. De tekst die we eerder in ons hoofd hadden voor op het kaartje was meteen vergeten. Deze tekst ging het worden! Zo gezegd, zo gedaan.

Verder staat er, natuurlijk, de naam van ons meisje in, de geboortedatum met tijd, het gewicht en de lengte. Die lengte is ook nog iets, want ze meten baby’s schijnbaar niet echt meer op. Evi hebben ze maar halve bak gemeten, want ze wilden haar niet uitrekken. Vandaar dat die 45 cm waarschijnlijk ook niet klopt. Toen we dat weekend na haar geboorte naar het ziekenhuis moesten (te hoog bilirubine, ze zag geel), maten ze haar wel op en toen kwamen ze op 49 cm. Ze was vast niet al 4 centimeter gegroeid in 4 dagen :). Onderaan hebben we nog een kleine tekst gezet, om te laten weten dat we het op prijs zouden stellen als bezoek van te voren zou bellen als ze op kraamvisite wilden komen, samen met onze telefoonnummers.

Sommige geboortekaartjes die we hebben gezien hadden nog minder tekst, anderen juist weer veel meer of er stond ook nog een afbeelding aan de binnenkant. Kan natuurlijk allemaal. Dit waren in ieder geval de dingen die wij belangrijk vonden om te vermelden.

Bestellen of zelf maken?

Daar heb je natuurlijk ook nog keuze in. Bestel je de kaartjes via internet, of ga je zelf aan de slag?

Wij waren het er eigenlijk al vrij snel over eens dat we het geboortekaartje zelf wilden maken. Niet dat we op internet geen mooie kaartjes konden vinden, maar wij vonden het zelf maken van de kaartjes weer wat persoonlijker. Vandaar dus dat Jacco het ontwerp heeft gemaakt wat ik had bedacht en ik de blanco kaartjes inclusief enveloppen heb gescoord bij de Action (dat scheelt een hoop geld, goeie tip!). Mijn schoonzusje heeft thuis een apparaat waarmee ze stickers kan printen waar ze vervolgens weer allerlei leuke dingen mee kan maken (net zoals die borden van ‘in ons huis blablabla‘). Hieronder een voorbeeld van wat ze voor de babykamer heeft gemaakt:

img-20170211-wa0004

Aan haar hebben we gevraagd of het ook mogelijk was om Evi’s geboortekaartjes te maken en dat kon. Extra leuk natuurlijk, omdat dit het ook weer zo persoonlijk maakt.

Aan de slag

De buitenkant kon geplakt worden en voor de binnenkant zou ze een pen in dat apparaat steken in plaats van een mesje wat normaal de tekening zou uitsnijden. Zo gezegd, zo gedaan. De tekening van de giraffe moesten we inscannen en zij sneed die dan uit met dat apparaat. Zo hebben we samen een hele middag giraffes en die tekst zitten plakken :). Aan de binnenkant kon ze nog niks doen, want dat verraadde het geslacht van onze spruit.

Dus toen Evi onverwachts drie weken te vroeg werd geboren op een maandag, en mijn schoonzusje en broertje die vrijdag voor een weekend naar New York zouden gaan, was er werk aan de winkel. Drie avonden (en nachten) lang heeft ze aan de geboortekaartjes gewerkt, zodat het af zou zijn voordat ze zouden vertrekken. Ze heeft de kaartjes ook nog in de enveloppen gedaan, postzegels geplakt en op de bus gedaan (was ik even blij dat ik de enveloppen al had geschreven!). Superlief van haar en de kaartjes kwamen allemaal nog die week bij iedereen binnen.

Wij zijn superblij met het eindresultaat en hij staat nog steeds te pronken bij ons op de kast.

Hoe hebben jullie het aangepakt? Heb je de kaartjes zelf ontworpen en gemaakt? Of juist via internet een ontwerp gekozen en besteld? Ik ben benieuwd naar jullie reacties!

Is jullie baby ook zo ‘schattig’?..

Niet nor-maal! Echt, ik sta er gewoon van te kijken hoe het mogelijk is dat er uit zo’n klein meisje zoveel geluid kan komen..

Zoals jullie weten is Evi is het mooiste meisje ooit. Wat mijn vriend en ik samen hebben gemaakt komt dicht in de buurt van pure perfectie.. Oké oké, dat is natuurlijk overdreven, maar voor ons is ze vanzelfsprekend het allermooiste wezentje van de wereld.

En dat allermooiste wezentje van de wereld heeft hele lieve bolle wangetjes. En ze heeft hele mooie grote ogen, het schattigste lachje ever en de liefste zachtste voetjes. Maar al die schattigheid is slechts een façade. Achter al die schattigheid schuilt namelijk een klein monstertje..

Kijk, we zijn heus wel wat gewend qua boeren en schijten. Ik bedoel, we gaan ieder jaar naar de Zwarte Cross waar alles kan en mag en we zijn zelf ook niet altijd even netjes.. Dus wanneer een volwassen vent (of vrouw) een boer laat, kijken we daar eigenlijk niet meer van op of om. Maar als ons kleine meisje, van pak ’n beet 5 kilo en 57 cm, boert als een volwassen vent, nou dan staan we toch wel even te kijken hoor. En ook van die dubieuze geluiden die uit haar luier komen zetten zijn we, op zijn zachts gezegd, onder de indruk.

En ik weet het, alle baby’s boeren en alle baby’s schijten (sorry dat ik het zo recht toe- recht aan zeg, maar het is toch zo?), Jacco en ik zijn toch nog regelmatig verbaasd over het aantal decibellen waarmee dat gebeurt. En eerlijk? Daar zijn we stiekem best een beetje trots op ;). We vinden het namelijk gruwelijk schattig!

Is jullie baby ook zo ‘schattig’? Laat het me weten in een reactie 🙂

 

Gastouder of kinderdagverblijf?: Update

Een tijdje geleden heb ik geschreven over wat we als opvang voor Evi wilden als ik weer ga werken. Gaan we voor een gastouder, of kiezen we toch voor een kinderdagverblijf? Omdat ik nog niet echt thuis ben in dit ‘opvang-wereldje’ heb ik het een en ander op internet gezocht en naar jullie meningen gekeken die jullie achterlieten in de reacties. (Nog bedankt daarvoor!) Aan de hand daarvan heb ik een lijstje gemaakt met voor- en nadelen van zowel gastouder, als kinderdagverblijf. Dit lijstje zal ik hieronder met jullie delen en vertellen waar we voor hebben gekozen.

Gastouder

Voordelen:

  • Huiselijke sfeer
  • Maximaal 6 kindjes (in verschillende leeftijscategoriën)
  • Betalen per uur dat ze bij gastouder is
  • Meer een-op-een aandacht
  • Rust en ritme (minder ‘geluidsoverlast’)
  • Veel naar buiten (niet alleen op een pleintje bij verblijf, maar ook naar bossen)
  • Flexibel in uren
  • Lager uurtarief (over het algemeen)
  • Evi kan lekker gewoon kind zijn, zonder allerlei methodieken en thema’s zoals op KDV.
  • Vast gezicht, wat vertrouwd is voor Evi.
  • Ik heb er zelf een beter gevoel bij.

Nadelen:

  • Als gastouder ziek is moet ik andere opvang regelen
  • Ritme van gastouder. (Eigen kinderen van school halen? Evi moet dan mee, ook al slaapt ze dan net)
  • Minder tegemoetkoming (misschien toch net zo duur als KDV?)

Kinderdagverblijf:

Voordelen:

  • Bij ziek personeel, wordt vervangend personeel geregeld.
  • Ontwikkeling van je kind wordt gevolgd
  • Meer regels (of is dat juist een nadeel?)
  • Werken met methodieken/thema’s waarvan je kind zal leren → betere voorbereiding op school

Nadelen:

  • Bepaalde tijden brengen/halen
  • Bepaald aantal uren afnemen
  • Minder een-op-een aandacht
  • Grote groep, meer geluiden en prikkels
  • Werken met methodieken/thema’s waarvan je kind zal leren – ze moet nog zo lang naar school.

Bovenstaand lijstje is zoals ik het zie.  Misschien zien jullie mijn voordelen juist als nadelen en andersom, maar dit is hoe wij er over denken.

De keuze is gevallen op een gastouder als opvang. Dus via Google (daar is ie weer) ben ik op zoek gegaan naar een gastouder in de buurt en al snel kwam ik op een site waar ik een aantal gastouders in de buurt kon vinden. Zij zijn aangesloten bij een bepaald gastouderbureau en ik heb me daarbij aangemeld. Zij namen vervolgens contact met mij op en zo kwamen ze al een aantal dagen later langs voor een informatiegesprek. Nadat wij onze wensen omtrent een gastouder kenbaar hebben gemaakt, hebben zij ons via de mail in contact gebracht met twee gastouders. Inmiddels hebben we ook met hen beide een kennismakingsgesprek gehad. Omdat wij van het motto doe-maar-gewoon-dan-doe-je-al-gek-genoeg zijn, van spontaan houden, niet te flauw zijn en wel van wat pit houden, hebben we de gastouder die haar oude bank (onder toezicht) laat slopen door haar oppaskindjes verkozen boven de gastouder die ‘alles bijhoudt in een boekje’ en ‘dan zetten we dit en dat in het contract’.

De gastouder van onze keuze heeft een speelzolder waar de hele week lekker gerommeld mag worden (op vrijdag ruimen ze alles weer op), gaat graag naar de speeltuin met de kinderen, of juist naar de Efteling met haar abonnement en ze bouwt gewoon tenten op in haar woonkamer als het buiten echt slecht weer is. En als het niet eens zo slecht weer is, ‘dan kunnen de kinderen alsnog buiten spelen, want ze smelten niet’. Kijk, van die mentaliteit houden wij! En vieze kleren, nou die was ik wel weer hoor!

Waar is jullie keuze voor opvang op gevallen en waar heb je dat op gebaseerd? Laat het me weten in een reactie 🙂