Evi heeft koorts; lekker kroelen! 

Super zielig, Evi is ziek. Ze is niet in haar hum en heel aanhankelijk, maar ik geniet er wel van in de zin van dat ze zo lekker komt knuffelen en en ze weer eventjes zo klein en aanhankelijk is.

38,7 graden koorts

Gisterenochtend werd Evi nogal mopperend wakker. Meestal hoor ik haar een beetje spelen in haar bedje als ze wakker wordt. Ze kletst er dan flink op los tegen haar knuffels. Super schattig! En als ik dan haar kamertje inkomt krijg ik meteen een soort van ‘heey’ en een lach.

Gisteren dus niet. Evi werd wakker en ik hoorde haar zachtjes mopperen/huilen. Toen ik in haar kamertje kwam had ze ook vrij rode wangen en kleine oogjes. De ‘heey’ bleef uit en ze bleef ook maar een beetje zielig zitten op haar knietjes. Toen ik haar oppakte merkte ik dat ze wel erg warm was. Even temperaturen dus en wat ik al dacht werd bevestigd. 38,7 graden koorts. De kleertjes die ik had klaargelegd liet ik liggen en ik trok haar weer haar pyjama aan.

Goede eetlust

Eenmaal beneden zette ik haar in haar stoeltje en maakte een boterham klaar. Aan haar eetlust was niets te merken. De boterham ging er goed in, ondanks dat ze nog veel huilde. Ik had haar ook een bekertje water gegeven i.p.v. (warme) melk, omdat mij dat beter leek nu ze het al zo warm had. Ze dronk het bijna helemaal leeg. Omdat ik dacht dat ze nog meer honger had na de boterham heb ik haar nog een paar schepjes van mijn yoghurt gegeven, zodat ze toch wat zuivel binnenkreeg. Na een paar schepjes had ze genoeg en haalde ik haar uit de stoel.

Spelen

Ze was inmiddels een stuk vrolijker en de ‘heey-tjes’ en ‘ja’s’ klonken gelukkig weer door de kamer. Evi ging lekker spelen met haar nieuwe activiteitentafel van VTech. Zou de thermometer het dan mis hebben gehad of was het gewoon zo warm in haar kamertje en in haar slaapzak? Het leek net of ze niet ziek was, maar ik denk dat Evi ook wel veel kan hebben, dus het was wel prima zo.

Cadeautje voor papa

Jacco was gisteren jarig, maar omdat de hele vorige week in het teken stond van Evi’s verjaardag, is zijn verjaardag er een beetje bij ingeschoten. Niet dat Jacco dat erg vind, want we hadden al besloten om in januari samen onze verjaardagen te vieren, maar ik wilde toch nog wel iets leuks met Evi maken. Mijn plan was dus om bij de Action nog wat spulletjes te gaan kopen, maar nu ze koorts had, besloot ik om thuis te blijven. Ik wilde een schilderij wat ik op Pinterest had gevonden laten maken door Evi, maar ineens bedacht ik me dat we thuis misschien nog het e.e.a. aan verf hadden. Dan zou ik het Evi op een stuk papier kunnen laten maken om het later in te lijsten. Dus ik nam Evi mee naar boven en zette haar even in haar bedje terwijl ik op zolder naar de verf zocht. (Niet gevonden, want die hebben we laatst tijdens een opruimbui allemaal weggegooid, omdat we er al jaren niks mee hadden gedaan..). Toen ik na de nutteloze zoekactie terugkwam bij Evi op haar kamertje lag ze bijna te slapen. En dat terwijl ze niet eens zo lang uit bed was. Ik heb haar dus lekker laten liggen en twee uur later heb ik haar wakker moeten maken voor een boterhammetje. Jacco was in de buurt met zijn werk dus die kwam thuis een boterham eten, gezellig.

O nee, 39,5 graden koorts.

Ik maakte Evi wakker en mat haar temperatuur opnieuw. 39,5 graden. Nog hogere koorts, shit! De thermometer had het dus wel goed. Ik heb Evi toch maar mee naar beneden genomen en ze lachte en kletste ook tegen Jacco en mij, maar haar boterham wilde ze niet. Wel een beetje drinken, maar niet zo veel als die ochtend. Na een paar hapjes boterham ging Evi nog wel fanatiek spelen, maar na een tijdje, Jacco was ondertussen weer werken, kwam ze naar mij toe gekropen en wilde opgetild worden.

Lekker kroelen 

Ik nam haar op mijn schoot en ze kroop heerlijk lekker tegen me aan met haar warme lijfje. Zo ken ik haar helemaal niet meer. Als ik haar wil knuffelen en kroelen duwt ze zich altijd van me af en wil dan op de grond gezet worden om te spelen, kruipen, ontdekken. Wat heerlijk vond ik dit dus dat ze zo aanhankelijk was. Wiegend met haar in mijn armen neuriede ik wat liedjes en ze ademde in en uit en viel steeds bijna in slaap, hoewel ze nog geen uur uit bed was. Na een kwartiertje heb ik haar weer naar boven gebracht, zodat ze in haar eigen bedje in een diepe slaap kon vallen, maar wat is het genieten om zo te kroelen en zo te moederen over mijn zieke, kleine, warme meisje. 

Later op de avond werd Evi alleen maar aanhankelijke en vermoeider. We hebben haar nog wat eten gegeven maar ze wilde niet veel. Een flesje melk met wat pap ging er nog wel bijna helemaal in. Na nog even bij zowel Jacco als bij mij te hebben gelegen heb ik haar in haar romper in de slaapzak gelegd en is ze in slaap gevallen. 

Vandaag moet ik onverwachts in de ochtend werken en breng ik haar naar mijn moeder. Zij zal haar goed in de gaten houden en in de middag bel ik even de dokter voor de zekerheid. Want hoe heerlijk ik het ook vind dat ze zo aanhankelijk is, dit moet niet te lang duren! 

Kennen jullie dat gevoel dat je het zo heerlijk vind als je kind je nodig heeft en hij weer even afhankelijk van je is? Mij doet het echt denken aan de eerste maanden van Evi. Ik ben benieuwd naar jullie reacties!

Een gedachte over “Evi heeft koorts; lekker kroelen! 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s