5x Wat ik als moeder nooit zou doen, maar toch doe

Je kent ze wel, die artikelen waarin moeders omschrijven wat voor voornemens over het opvoeden ze hadden voordat ze moeder werden, maar die ze nu toch anders doen. Daar komt er vandaag nog eentje van bij, namelijk die van mij.

Altijd met Evi mee eten, samen aan tafel

Ik nam me voordat ik moeder werd voor om tijdens de verschillende eetmomenten overdag altijd bij Evi aan tafel te gaan zitten en dan ook zelf mijn boterhammen, fruit of avondeten te eten. Nou dat gebeurt dus echt niet altijd zo. Wanneer Evi in de ochtend haar boterhammen krijgt, zit ze even vast in haar stoel en kan ze geen kant op. Handig, want dan kan ik bijvoorbeeld nog even snel de vaatwasser leegruimen. Evi vindt de vaatwasser namelijk heel interessant en als ik die uitruim moet ik haar er continu van weghalen. Ze leunt op de rekjes en er staan messen in, dus ze mag er gewoon niet aankomen van ons. Niet dat zij zich iets van ons ge-‘nee!’ aantrekt, met als gevolg dat ik wel 17 keer op en neer naar de woonkamer loop met Evi onder mijn armen om haar weg te zetten. Fijn voor de stappenteller, maar het duurt zo wel heel lang voordat ik de vaatwasser heb uitgeruimd. Dus dan stel ik mijn eigen ontbijt even uit en geef Evi haar boterhammen, terwijl ik binnen 5 minuten de vaatwasser heb uitgeruimd.

Consequent zijn, niet haar zin geven als ze huilt

Dit is toch wel een van de belangrijkste punten van de hele opvoeding als je dat zo overal leest. En daar ben ik het ook wel mee eens hoor, maar helaas lukt het niet altijd om even consequent te zijn. Zo was Evi vanochtend haar boterhammen aan het eten en ze bleef maar mopperen tot ik me ineens bedacht dat ze wel eens dorst zou kunnen hebben (echt, het zou zoveel makkelijker zijn als ze al kon praten..). Terwijl ze aan het eten was, zet ik haar haar drinkbeker met wat water voor. Het blijkt inderdaad dat ze dorst had, want ze pakt ze beker meteen bij de oren, werkt het stuk boterham waar ze op aan het knauwen was vakkundig naar buiten en wil gaan drinken. Maar ho eens even, dat wil ik dus niet hebben, dat zomaar uit de mond laten vallen van je eten. Dus ik pak de beker water af, zonder dat ze een slok heeft genomen en wijs naar de zompige boterham die op haar tafeltje ligt, “Eerst die opeten dame!”, waarop ze in een enorme huilbui uitbarst. Oeps, ze heeft echt heel erge dorst (slechte moeder!). Ik wil aan de ene kant meteen haar water geven, maar aan de andere kant wil ik ook dat ze leert dat ze geen eten uit haar mond mag laten vallen en dat ze dat stukje boterham eerst op moet eten. En ik wil laten zien dat ze met dat gehuil niks voor elkaar krijgt.. Beetje teveel ineens misschien en ze moppert al even. Dus ik heb haar na een kort, maar krachtige huilbui haar water gegeven.

Nu is dit maar een klein voorbeeld, maar er zijn meerdere momenten dat ik niet consequent kan blijven, omdat ik zelf niet doorheb wat Evi wil, of simpelweg omdat ik geen zin heb ik een huilbui. Kennen jullie vast wel toch?

Hele avonden knuffelen en kroelen met je kind

Toen Evi nog niet was geboren, vond ik het altijd jammer en een beetje raar als vrienden van ons hun kind ’s avonds gewoon op tijd op bed legden. “Hij is toch nog niet moe? Laat hem toch nog even opblijven, lekker knuffelen en spelen met hem. Het is niet zo dat hij morgen naar school moet”. Dat waren toen een aantal van mijn gedachten.. Ja ik weet het, stom gedacht.

Maar ik dacht echt dat ik, als ik eenmaal moeder zou zijn, de hele avond met mijn kleine zou willen spelen, knuffelen en kroelen. Dan slaapt ze maar bij mij, lekker op de bank. En toen Evi nog een klein baby’tje was deed ik dat ook wel eens, maar eerlijk, ik vind het heerlijk als ze nu gewoon om 19u naar bed gaat. Ik ben de hele dag al met Evi in de weer, als ik niet aan het werk ben. Superleuk hoor, en ik speel en knuffel dan genoeg met haar, maar het is ook echt fijn als ze eenmaal op bed ligt. Dan hebben Jacco en ik nog de hele avond voor onszelf, wat echt een luxe is! Weer een voornemen aan flarden dus.

Niet met je telefoon bezig zijn bij je kind

Ik zal het maar meteen opbiechten, ik doe het wel. En ook te veel. Dat moet minder, want ik heb er echt een hekel aan en het is zo nutteloos! Die tijd kan ik dus beter besteden door bijvoorbeeld met Evi te gaan spelen, wandelen of kroelen. Punt van verbetering dus, waar ik echt op wil gaan letten de komende tijd! Hebben jullie ook last van nutteloos geswipe op je telefoon waar je kind bij is? Of leggen jullie je telefoon makkelijk weg?

Iedere dag voorlezen

Voorlezen vind ik echt heel belangrijk. Zelf was ik vroeger gek op lezen en heb ik de halve bibliotheek gelezen en kon ik uren ‘verdwalen’ in een boek, heerlijk. Dat wil ik ook graag voor Evi En het is ook gewoon supergoed voor de taalontwikkeling. Dus ik ga mijn kind iedere dag voorlezen, dacht ik.

In de praktijk: ik lees Evi maar weinig voor. Toen ze zo’n vier maanden oud was heb ik langs haar bed gezeten en een verhaaltje van ‘Otje’ voorgelezen, what was I thinking? Dat snapt ze toch nog helemaal niet, ze is nog maar een ieniemienie baby. In de bieb heb ik vervolgens een speciaal zwart-wit boekje voor baby’s gehaald en haar daar mee laten spelen, en ik benoemde dan de verschillende dingen die in dat boekje stonden, zodat ik met haar dat boekje ‘las’. Nu doe ik dat soms ook met prentenboeken, maar meestal wil ze liever zelf het boek open en dicht doen, dan dat ze rustig blijft luisteren en dan geef ik het na een paar minuten maar op. Ach, ik probeer het wel, alleen nog niet iedere dag.

Dit waren mijn voornemens voor als ik moeder zou worden. Wat namen jullie je voor wat je nu ook anders doet? Ik ben heel benieuwd! 🙂

Naamkeuze; hoe kies je een naam voor je kind?

Wij hadden al voor ik zwanger werd een meisjesnaam gekozen, maar die naam was niet Evi. Waarom we uiteindelijk toch voor Evi hebben gekozen en niet voor onze eerste keuze zijn gegaan vertel ik vandaag. Hoe hebben jullie de naam voor je kind gekozen?

Onze eerste keuze als het een meisje zou worden

Jacco en ik hadden besloten dat we graag een kindje wilden. Na een weekendje weg met de scouting in september 2015 zou ik stoppen met de pil en hoopten we dat ik snel zwanger zou raken. We hadden niemand verteld over onze plannen, want we wilden dat het een complete verassing zou zijn voor iedereen als ik eenmaal zwanger mocht worden.

Tijdens dat weekendje weg zaten we met een grote groep vrienden wat te drinken voor onze tent en we waren allemaal al goed aangeschoten toen er een nichtje van een van onze vrienden langskwam. Ze stelde zich voor en ik hoorde haar naam en ik zei zoiets als; “Wat een leuke naam”. Jacco hoorde ook haar naam en riep zowat achter iedereen zijn rug om naar mij dat hij dat ook een hele leuke naam vond. Écht heel leuk benadrukte hij wel 3 keer. Iedereen had het kunnen horen dat wij het daar zo over eens waren, maar niemand viel het op, want iedereen was aangeschoten en niemand wist van onze plannen. Later, toen ik Jacco alleen sprak wisten we allebei, als ik zwanger zou zijn en het zou een meisje zijn, dan zou ze Elin gaan heten.

Ik stopte na dat weekend met de pil en zo’n zes maanden later had ik een positieve test in handen. Een week of achttien later hoorden we dat ik in verwachting was van een meisje, ín verwachting van Elin. De naam stond namelijk al een tijdje vast.

Twijfels

Maar ik kreeg steeds meer twijfels over de naam. Ja, ik vond het een leuke naam, maar ik had geen enkele andere naam overwogen, terwijl ik vroeger zoveel namen leuk vond. Welke meisjesnamen zijn er nog meer? Is er niet een naam die ik nóg leuker vind? En zo kreeg ik steeds meer het gevoel dat ik spijt zou gaan krijgen van deze naam. Ik durfde mijn twijfels eerst niet uit te spreken naar Jacco, omdat hij deze naam meteen leuk vond, en goed is goed; “Waarom zou je dan nog op zoek gaan naar een andere naam?”.

twijfel-over-sollicitatie-mamalifestyleblogBij een vriendin zag ik een geboortekaartje van iemand die hun dochter ‘Evi’ hadden genoemd en ik vond dat meteen een superleuke, stoere, frisse meisjesnaam. Ik zei tegen Jacco dat ik Evi ook een leuke naam vond en ik sprak mijn twijfels over de naam Elin uit en legde uit waarom ik die twijfels had en dat ik er al een tijdje mee liep. We besloten die middag om allebei een lijstje met meisjesnamen te maken, zonder van elkaar te zien welke en die dan aan elkaar voor te leggen. Op internet zocht ik naar korte, stoere meisjesnamen en schreef de namen die ik leuk vond op. Zo weet ik nog dat ik, naast de namen ‘Elin’ en ‘Evi’ de namen ‘Cato’, ‘Aaf/Ava’ en ‘Noor’ opschreef.  Jacco zocht ook namen op en zo hadden we na een uurtje zoeken allebei een lijstje die we aan elkaar voorlazen.

Ik las mijn lijstje voor en Jacco zei welke hij leuk vond en welke niet (meer niet dan wel) en ik deed dat bij het lijstje van Jacco. Aan het einde van de middag hadden we twee namen over en je raadt natuurlijk al welke twee… Juist, Elin en Evi.

Evi wint het van Elin

Naarmate de weken van mijn zwangerschap vorderden, werd het voor mij steeds duidelijker dat onze dochter Evi moest gaan heten in plaats van Elin. Hoewel ik Elin nog steeds een leuke naam vond, ik kreeg bij Evi een veel beter gevoel en het past ook zo goed bij haar achternaam. Echt zo’n gevoelsmatig iets was dat, wat ik verder niet kan uitleggen. Jacco vond de naam Evi gelukkig ook leuk, maar hij moest er nog even aan wennen, omdat we al die tijd al Elin in ons hoofd hadden. Ik probeerde hem niet te pushen, want het is niet een keuze die ik alleen maak en we moeten er allebei achterstaan, maar ik wilde inmiddels echt niet meer voor Elin kiezen. Ik was dus ook erg blij toen Jacco op een dag zei dat hij beide namen nog eens had overdacht en hij ook voor Evi koos.

En zo gebeurde het. Elin werd Evi en we zijn tot op de dag van vandaag superblij met onze keuze! Niet lang na de geboorte van Evi zijn er drie Elin’s geboren bij mensen die we in meer of mindere maten kennen en maar één Evy, met een ‘y’ dus niet precies hetzelfde. Niet dat me dat nou heel veel uitmaakt, maar ik ben daarom toch blij dat we nog van naam zijn veranderd :).

Hoe hebben jullie de naam voor je kind gekozen? Wisten jullie al meteen hoe hij/zij moest gaan heten, of is dat tot op het einde overwegen geweest? Ik ben heel benieuwd welke keuzes jullie hebben gemaakt en hoe jullie kind(eren) heten! Laat het me weten in een reactie 🙂

Tweedehands vondsten #3

Afgelopen week heb ik bij een tweedehands winkel weer leuke kleding voor Evi gekocht. Een aantal vestjes, een broek en zelfs een winterjas voor komend jaar en dat alles voor weer een hele mooie prijs!

Dubbel draaihek vol baby en kinderkleding

In deze tweedehands kledingzaak ben ik al eerder geweest met mijn moeder en ik wilde er heel graag weer naar terug omdat ik er de vorige keer zo leuke kleding had gevonden. En dus ben ik er afgelopen weer naar toe gegaan en ze hadden nog steeds dat dubbele draaihek vol baby- en kinderkleding. Dit is wat ik kocht:

cof

Een leuk groen vestje van de Wibra, met glimmende knopen in maatje 86. Evi zit nu in maatje 74 of 80, maar ik probeerde toch of ze het misschien al aan kan..

cof

Ja, veel te groot dus nog. Die gaat nog even de kast in. Ik betaalde hier ongeveer €2 voor.

cof

Een lichtblauwe spijkerbroek van de Hema, ook maat 86. Leuk voor in het voorjaar. Voor de broek betaalde ik ongeveer €1.

cof

Hoe leuk is dit stoere jurkje van Bakkaboe wat ik voor ongeveer €2,50 kocht? Ook in maatje 86, maar ik ga van de week ook proberen of ze deze misschien nu al past en anders kan ze het in het najaar aan.

cof

Ook van Bakkaboe, een colbertje in maatje 86. Superleuk voor op een jurkje! Hier betaalde ik een kleine €2 voor.

cof

En nog een vestje. Deze is van het Italiaanse merk Coccodé Firenze en ik vind het echt een schattig, meisjesachtig en net vestje, wat ook nog eens goed warm aanvoelt. Leuk voor naar een feestje of voor bijvoorbeeld kerst. Het is maat 92, dus deze blijft nog even in de kast hangen. Ook dit vestje heeft me iets van €2 gekost.

cof

Een winterjas voor Evi voor komend jaar is ook al binnen. Dit was het eerste wat ik zag aan het rek, maar omdat het maat 92 is twijfelde ik even, maar ik dacht; ‘Ik kan het maar vast hebben’. Het jasje kostte slechts €4,50 en het ziet er nog uit als nieuw. Het is van het merk Lupilu, wat ze bij de Lidl verkopen. En ik hoor het mezelf nog zeggen; “Ik ga mijn kind geen roze aan doen, het wordt geen meisjes-meisje”, maar ik vind dit wel echt een superleuke jas en ik betrap mezelf er steeds vaker op dat ik al die roze en meisjesachtige kleertjes ook gewoon heel leuk vind ;).

Dit waren mijn vondsten deze keer en ik weet niet meer hoeveel ieder kledingstuk per stuk heeft gekost, maar ik was een totaal van €15,50 kwijt. Geweldig toch? En ook al is het tweedehands, ze kunnen allemaal nog makkelijk een, of misschien wel twee, rondes mee! Je ziet het er niet van af toch?

Nog een cadeautje van mijn moeder

Mijn moeder kwam ook nog met iets leuks aan afgelopen week. Via Facebook heeft ze mee geloot voor gratis tweedehands kleding die iemand weggaf en ze heeft een aantal dingen gewonnen voor Evi, super lief!

cof

Regenlaarsjes in maat 21, hele leuke rode met bloemen. Ik heb vorige keer bij die tweedehands kledingzaak al regenlaarsjes in maat 20 gekocht, dus deze kan ze daarna aan (als ze niet te snel groeit ;)). Leuk voor straks tijdens de wandelingen over modderige bospaden!

cof

Een knalroze bodywarmer en ik vind hem kei leuk! Handig voor in de lente en zomer. Het is maat 80, dus die zal ze misschien nu al, en anders zeker binnenkort aan kunnen.

cof

Dit jasje vind ik echt hélemaal geweldig! Zo leuk dat blauw met die witte stippen en die knoopjes. Ook dit jasje is maat 80 en ik hoop dat Evi niet ineens mega hard groeit, want dan kan ze het misschien maar even aan. Dat zou jammer zijn van dit superleuke jasje!

 

Kopen jullie wel eens kleding voor je kind bij een tweedehands winkel? Wat zijn jullie beste aankopen geweest? Ik ben benieuwd! Laat het me weten in een reactie 🙂

 

Wat ik zoal kijk op Netflix

Net zoals half Nederland hebben ook wij een abonnement van Netflix. Wat kijk ik zoal en wat zijn mijn favoriete series? 

Films en series

Ik ben geen echte filmliefhebber, maar af en toe vind ik het wel gezellig om samen met Jacco een filmpje te kijken. En sommige films wil ik juist alleen kijken, omdat ik weet dat hij ze toch niet leuk vindt. Zo heb ik dat ook met series; sommigen kijken we samen, andere kijk ik alleen.

Films en series die we samen keken:

  • Mindhorn. Deze film kwam ik toevallig tegen op Netflix. Ik hou wel van die Engelse films, en deze is echt enorm flauw, maar we vonden hem allebei erg grappig. Zeker een tip dus als je van flauwe Engelse humor houdt.
  • Cabaret. Laatst keken we nog Hans Teeuwen met Spiksplinter, Bert Visscher (waar we binnenkort van naar een voorstelling gaan) en we vinden Ronald Goedemondt ook heel grappig. Dus als we niks kunnen vinden om samen te kijken, zetten we vaak iets van cabaret op.
  • Outlander. Deze serie is gebaseerd op de boeken van Diana Gabaldon. Ik keek deze serie eerst alleen, maar Jacco vond het ook wel interessant en nu kijken we het samen.
  • Tales of Irish Castles en soortgelijke series. Jacco is gek op kastelen. Op vakantie bezoeken we altijd wel minimaal een kasteel en op Netflix staan veel afleveringen over kastelen uit Ierland en Engeland. Zelf vind ik het ook wel leuk om deze series mee te kijken. Inmiddels hebben we ze allemaal wel gehad.

Wat we samen nooit afkeken

We zijn ook aan een aantal series begonnen en hebben die nooit afgekeken. Dat kwam eigenlijk altijd door mij, want op de een of andere manier heb ik er na een tijdje geen zin meer in om te kijken. Stom, maar Jacco kijkt ze dan zelf ook niet verder af..

  • Prison Break. Iedereen kent deze serie wel. Ik vond het gewoon té spannend en dan kan ik er niet meer relaxed naar kijken. Zo stom, maar ik kan er niks anders van maken.
  • Breaking Bad. Iedereen had het over deze serie en ik vond het ook echt wel leuk, maar op een gegeven moment had ik er gewoon geen zin meer in. Ook mee gestopt dus.
  • Outlander. Nee geintje, die blijf ik wel kijken, maar Jacco denkt dat die ook in dit rijtje zal vallen, omdat we al heel lang niet meer hebben gekeken. Van het weekend maar weer wat afleveringen kijken dus.

Wat ik zelf kijk

Sommige films en series kijk ik alleen, omdat ik weet dat Jacco en niet veel om geeft. Ik kijk ze dan meestal als hij een avondje weg is of overdag als Evi slaapt.

  • New Girl. Zo leuk deze serie! I love Jess en ik ben stiekem een beetje verliefd op Nick.
  • Grace and Frankie. Dit is echt een van mijn favorieten! Twee dames op leeftijd komen er achter dat hun mannen een verhouding met elkaar hebben en dan zijn ze op zichzelf aangewezen. Echt hilarisch deze twee bij elkaar. Aanrader!!
  • Modern Family. Ook een geweldig leuke serie en het mooiste is, ik ben pas bij seizoen 5, aflevering 6 en momenteel staan er 8 seizoenen op Netflix. Ik kan dus nog wel even vooruit.
  • Documentaires zoals Africa en Planet Earth. Ik keek vroeger al graag naar natuurdocumentaires op National Geographic Channel of Discovery en nu vind ik het soms nog steeds leuk om een documentaire te kijken. Vooral Africa vond ik erg mooi!
  • Call the Midwife. Dramaserie over een groep vroedvrouwen in het Londense East End in de jaren 50 en 60 van de 20ste eeuw. Ik hou wel van het ouderwetse sfeertje in deze serie, maar ik heb het ook al een tijdje nier meer gekeken.

Er zijn ook een aantal titels die ik keek, maar die helaas van Netflix zijn afgehaald. Zo keek ik onder andere Downton Abbey en The Tudors. The Tudors was ook een van mijn favorieten en ik kwam er te laat achter dat het van Netflix zou verdwijnen, dus ik heb helaas maar 1 seizoen gezien.

Zo wilde ik ook nog de film ‘The Other Boleyn Girl‘ kijken (wat ook over het Tudor tijdperk gaat), maar ondanks dat deze heel lang in ‘mijn lijst’ heeft gestaan, heb ik hem niet op tijd gekeken en was hij ook ineens van Netflix verdwenen.

Wat nu nog op ‘mijn lijst’ staat

Op mijn lijst staan nog een heleboel series. Steeds als ik iets interessants tegenkom zet ik het op mijn lijst, zodat ik het later nog eens kan bekijken of ik het iets vind.

  • Zo vond ik onlangs de film ‘Alias Grace‘. Het boek heb ik een aantal jaren geleden op vakantie gelezen nadat ik het bij een garageverkoop ergens in Luxemburg had gekocht tijdens een wandeltochtje door het dorp waar we op de camping stonden. Ik heb dat boek toen in een ruk uitgelezen en ik was dus ook blij verrast toen ik zag dat er ook een film van is. Deze moet ik niet te lang ongezien op mijn lijstje laten staan, anders verdwijnt ook deze te snel
  • Ook ‘The Crown‘ staat in mijn lijst en naar wat ik begrijp is dit een erg goede serie. Onlangs is het tweede seizoen van start gegaan en dat is ook het eerste wat ik zie als ik Netflix open. Ook weer een Engelse serie.
  • Verder staan er nog ‘Reign‘ (net zoiets als The Tudors denk ik) op mijn lijst en ‘Anne with an E‘ lijkt me ook een mooie serie.

Zoals je ziet kijk ik graag historische- en comedy series, maar ben ik geen bingewatcher. Maar omdat series en films zomaar ineens kunnen verdwijnen van Netflix, zal ik toch wat vaker iets moeten kijken.

Wat kijken jullie zoal op Netflix? Of hebben jullie een abonnement bij een andere streaming dienst? En wat zijn jullie favoriete films of series? Laat het me weten in een reactie 🙂

 

 

Ode aan mijn vriendinnen

Afgelopen weekend heb ik, zoals ieder jaar, met mijn vriendinnen Sinterklaas en Kerst gevierd, oftewel: SinterKerst. En zoals ieder jaar, was het weer een supergezellige avond vol slappe, maar ook serieuze klets, veel gelach maar ook een traan en ik heb er van genoten! 

Carnavalsclubje

Toen ik zo’n 11,5 jaar geleden verkering kreeg met Jacco gingen we vaak stappen en in de kroeg ontmoette ik mijn vriendinnen (het lijkt wel een liefdesverhaal, maar dat is dit stiekem ook wel een beetje). Al vrij snel daarna mocht ik me aansluiten bij hun carnavalsclubje die onder de naam ‘Door Alcohol Krachtig’ door het leven ging en bouwden we een aantal jaren achter elkaar een carnavalswagen voor in de optocht.. Echt, ik hou van Brabant! Mooie tijden waren dat, maar iedereen studeerde af, of werkte al en het grote-mensen-leven begon langzaamaan zijn sporen te trekken. We hadden steeds minder tijd om een wagen te bouwen en bovendien zagen we het ook ineens niet meer zo zitten om die wagen in de kou in een oude stal met koeien (ja echt) te bouwen. Dus we besloten op ons hoogtepunt te stoppen en waren vanaf dat moment dus ‘gewoon een groepje vriendinnen’.

431352_3295659911948_1497801583_n.jpg

‘Crisis in de bouw, tijd veur meer vrouw’. Dit was de laatste wagen die we bouwden en zeg nou zelf, het is toch wel een plaatje? We werden er 5e mee in de optocht en dit was dus ook echt het hoogtepunt van ons carnavalsclubje 🙂

 

‘Vroeger’

In 2008 ben ik met mijn vriendinnen op vakantie geweest, met de bus naar Hongarije en dat vond ik echt de leukste vakantie ever! Daar hebben we zoveel gelachen en gedanst en gedronken ;). Maar ik wilde ook graag met Jacco op vakantie en dus koos ik er de jaren daarna voor om samen met hem alleen, of met Jacco en vrienden van de scouting (waar ik ook leiding was) op vakantie te gaan, wat ook erg gezellig was!

Met de scouting hadden we ook vaak scouting-gerelateerde weekendjes weg en soms kreeg ik wel eens een opmerking van mijn vriendinnen dat ze het jammer vonden dat ik vaker met die vrienden weg was dan met hun, maar eigenlijk werd ik daar dan meer boos van dan dat ik er begrip voor had. Ik mocht toch zeker zelf wel weten wat ik deed en ik hoef me daar toch niet voor te verantwoorden?

Echte vriendinnen

Afgelopen weekend hadden we weer onze jaarlijkse SinterKerst-avond met hapjes, drankjes en cadeautjes en ik keek daar al een hele tijd naar uit. Zo leuk met hen en het was ook echt een enorm leuke, gezellige avond waarop we veel hebben gepraat en sommigen van ons (ik ook) een traantje hebben gelaten, maar vooral een avond waarop we veel hebben gelachen en genoten. Ik wel in ieder geval en ik besef me de laatste tijd heel erg dat deze momenten en deze vriendinnen me zo enorm dierbaar zijn. Ik ben ze zo onwijs gaan waarderen de afgelopen jaren, want dit zijn échte vriendinnen, waar ik op terug kan vallen als er iets is, die me steunen en die er voor me zijn! Maar ook vriendinnen waar ik geheel mezelf kan zijn en waar ik heel veel mee kan lachen. Daar ben ik gezegend mee, want ik weet dat niet iedereen kan zeggen dat ze zulke goede vriendinnen hebben.

Ik begrijp de opmerkingen van ‘vroeger’, over het minder zien van hun nu veel beter, want je moet investeren in vriendschap en vroeger nam ik ze misschien iets te veel voor lief. Maar ik beloof dat ik in ze blijf investeren, want van dit gekke clubje meiden wil ik nog heel lang genieten!

Ff sentimenteel, maar wel gemeend

Dus bij deze, een ode aan de allerliefste, allergekste en allerleukste meiden die ik ken en dat we nog maar vele jaren zulke goede vriendinnen blijven met vele mooie en bijzondere momenten want ik hou van jullie allemaal! ♥

 

 

 

 

 

Fotograferen in de sneeuw

Gisteren viel er in het hele land een dik pak sneeuw en omdat sneeuw in Nederland vaak maar van korte duur is, wilde ik er optimaal gebruik van maken door te fotograferen. Hoe ging me dat af? Aan de hand van tips die ik las op de website van Laura Vink en CameraNu stelde ik mijn camera in en begon aan dit ‘nieuwe avontuur’, vanuit de woonkamer, vanachter het raam… 

Pyjamadag

Oké, echt helemaal optimaal heb ik die sneeuw niet benut. Als ik echt heel serieus zou zijn geweest, zou ik me goed hebben ingepakt, in de auto zijn gesprongen en naar de duinen zijn gereden voor wat mooie landschapsfoto’s. Maar ik had een pyjamadag ingelast en het was binnen zo lekker warm en cosy, dus ik zag het niet zitten om bewust de kou en nattigheid op te zoeken. En ze gaven ook nog eens kans op windstoten aan, dus ik had smoesjes genoeg voor mezelf om binnen te blijven. Onze tuin kleurde namelijk ook heel mooi wit en daar zou ik vast ook mooie kiekjes van kunnen schieten. En omdat ik vorige week de mezenbollen en het vogelhuisje weer uit de schuur had getrokken, waren er ook nog eens genoeg vogels in de tuin die ik op de gevoelige plaat kon vastleggen. Genoeg keuze aan onderwerp dus.

DSC_9298

Scherptediepte

Ik stelde de witbalans in op schaduw, omdat dat de witte kleur van de sneeuw beter tot zijn recht zou laten komen. Foto’s van sneeuw hebben vaak namelijk een blauwe gloed over zich. Door de witbalans in te stellen op bijvoorbeeld ‘schaduw’ geef je het beeld een ‘warmere’ kleur en is de sneeuw witter (zoals het in het echt ook is).

DSC_9321

Een ondergesneeuwd takje van onze druivenstruik. Leuk zo met die sneeuwvlokken op de achtergrond. Door een klein diafragma getal te kiezen (f5.6) krijg je een kleine ‘scherptediepte‘, wat ik altijd een leuk effect vind en waar je veel mee kan spelen. Zo kun je de voorgrond scherp maken met een onscherpe achtergrond, of andersom. Hieronder een ander voorbeeld.

DSC_9410DSC_9411

Bij de eerste foto heb ik scherp gesteld op het bloemetje en bij de onderste op de dooiende sneeuw op het takje. Met een klein diafragma-getal, en dus een grote diafragma opening kun je heel precies op een klein onderwerp scherpstellen. Zo lijkt je onderwerp los te komen van de achtergrond.

Sluitertijd

DSC_9325

In de A-stand op mijn camera kan ik het diafragma getal aanpassen en aan de hand daarvan wordt de sluitertijd automatisch aangepast, zodat er lang genoeg licht op de sensor valt voor een goed belichte foto. Nu stelde mijn camera bij een diafragma van f5 een sluitertijd van 1/13 sec in en kreeg ik bovenstaand beeld. Omdat dat een relatief lange sluitertijd is (zeker zonder standaard) is het beeld onscherp geworden, maar ik vond het effect van de vallende sneeuw wel mooi en daar wilde ik dus wat meer mee experimenteren. Nu heb ik alleen nog geen statief en moet dus vanuit de losse hand fotograferen, en ik snap nog niet precies wat nu de juiste diafragma- en belichtings- instellingen zijn om met een lange sluitertijd te fotograferen. Ik deed dus maar wat en onderstaande foto’s zijn het resultaat.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Oké, te donker, te licht, te bewogen.. Totaal mislukt, op naar het volgende: vogeltjes.

Vogels

Wij hebben het geluk dat er bij ons in de tuin enorm veel verschillende vogels komen. Zo zijn er mezen, mussen, vinken, groenlingen, duiven (allerlei verschillende), eksters, kraaien, vlaamse gaaien (meestal een, maar soms met zijn tweeën), roodborstjes en natuurlijk merels. En noem me een nerd, maar ik vind het echt heel leuk om naar al die verschillende vogeltjes te kijken. Die wilde ik dus ook fotograferen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Oke, dit werkt niet vanachter het raam. Je ziet er de spiegeling soms door en het beeld wordt niet scherp. Ik moet toch echt naar buiten. Dan maar m’n winterjas aan en met m’n huissloffen in mijn schoenen en met joggingbroek aan naar buiten. Tja je moet er iets voor overhebben.. 😉

cof

En los

Brrr, snel door de sneeuw naar de overkapping waar ik droog kan staan, want het sneeuwde nog goed door op dat moment en ik heb geen beschermende kap of hoes voor mijn camera.

Zo, ik ben buiten, nu kan ik los gaan met fotograferen. Maar ik had de vogeltjes natuurlijk weggejaagd.. Gelukkig zat er nog een dikke merel op de schutting en voor die mij in de gaten had, heb ik hem snel vastgelegd.

DSC_9395

En weg was ook de merel. Vogeltjes gingen het niet meer worden, dus dan maar wat anders. Ik hou ook erg van kleine details (zoals bovenstaande foto’s met dat enkele verdorde bloemetje). Ik fotografeerde dus even lekker in het rond 🙂

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Bewerken op de computer

Het werd toch wel erg koud in mijn pyjama-winter-outfit dus ik ben na twintig minuten ongeveer weer naar binnen gegaan. Op mijn laptop bekeek ik mijn foto’s en zag dat er over veel foto’s geen blauwe, maar juist een oranje gloed lag. Ik vond het allemaal wat té warm lijken en dat vind ik nou ook weer niet passen bij sneeuwige winterfoto’s. Dat heb ik dus heel simpel aangepast in Gimp via ‘automatische witbalans’. De kleuren in de foto worden dan automatisch aangepast naar een, volgens het programma geschikte kleurtemperatuur (en of het allemaal ook zo klopt als ik het zeg weet ik niet, maar ik heb begrepen dat het zo ongeveer werkt ;)). Dat gaf onderstaand resultaat:

DSC_9422

Originele foto, zonder bewerking. Ik vind dit overigens een erg mooi en sierlijk beeld.

 

DSC_9422.wb-auto

Bij deze foto heb ik de witbalans op ‘automatisch’ gezet. Het beeld is ineens een stuk frisser en oogt koeler, precies wat de bedoeling is en wat ik ook mooier vind.

DSC_9422.wb-auto.contrast

Vervolgens heb ik de helderheid en het contrast nog lichtjes wat aangepast, maar ik denk dat ik het daarmee een beetje overdone heb en dat ik met het middelste beeld van deze drie het meest tevreden ben. Wat vinden jullie?

Hoe is het me vergaan?

Conclusie; ik denk dat ik de tips van Laura Vink en CameraNu beter had kunnen benutten en me er beter in had moeten lezen. Aan de andere kant denk ik ook dat die tips vooral handig zijn voor landschapsfotografie in de sneeuw, en daar heb ik me niet mee beziggehouden. Toch vind ik dat ik best wat leuke foto’s heb gemaakt en zal ik proberen om de volgende keer als het sneeuwt mezelf over de kou en nattigheid heen te zetten en echt de duinen of bossen in te gaan voor wat mooie landschapsfoto’s.

Tot slot mijn favoriete foto van gisteren:

Jacco Evi raam sneeuw

Donker, onscherp en met veel ruis, maar wel het mooiste beeld wat er is van de twee belangrijkste mensen in mijn leven!

Ben jij er gisteren wel op uit geweest om te fotograferen in de sneeuw? En hoe is dat gegaan? Laat het me weten in een reactie 🙂

 

TisWa

Toen ik besloot om te gaan bloggen, moest ik een naam voor mijn blog kiezen. Waarom dat TisWa is geworden en hoe ik tot die naam kwam vertel ik jullie vandaag.

Waarom bloggen?

Na mijn bevalling merkte ik dat ik heel graag wilde vertellen over mijn bevalling. Ook de verhalen van anderen vond, en vind ik nog steeds, heel leuk en interessant om te horen. Ik zal niet zomaar de meest persoonlijke vragen stellen over inknippen of wat er allemaal uit je lijf komt tijdens de bevalling, maar eerlijk gezegd hoop ik stiekem wel dat ook die verhalen voorbij komen. Erg? Nee toch? Ik ben vast niet de enige die een goed bevallingsverhaal kan waarderen..

Ik liep dus met het plan om mijn bevallingsverhaal op te schrijven en zo kwam ik op het idee om te gaan bloggen. Echter heb ik, tot op de dag van vandaag, nog steeds geen blog over mijn bevalling geschreven, maar dat staat wel nog steeds op mijn ideeën-lijstje. Ga ik vast ooit wel doen..

Het idee voor een eigen blog was geboren en via Google kwam ik bij een WordPress-site en ik besloot er maar gewoon aan te beginnen. Maar toen moest ik natuurlijk als eerste stap een naam bedenken voor dit blog. Oeps, dat was niet zomaar gedaan.

Keuzes, keuzes, keuzes

Een naam, pfff. Ik wilde niet zomaar iets bedenken, want ik kon maar een keer kiezen. Net zoals de naam voor je kindje bijvoorbeeld. Die bedenk je ook niet zomaar, maar daar denk je best wel even over na. Wij in ieder geval wel.

Hoe maak ik nu een keuze voor een goede blognaam, die ook nog eens bij me past? Wat eisen waar de naam aan moest voldoen:

  • Kort maar krachtig – Ik wilde graag een blognaam die makkelijk te onthouden is, en krachtig klinkt.
  • Brabants – Ik ben een Brabantse en daar ben ik trots op! Dat wilde ik dus ook in de blognaam laten terugkomen. Iets Brabants dus.
  • Duidelijkheid over waar ik over blog – Maar waar ga ik eigenlijk precies over bloggen? Over mijn bevalling en het moederschap, ja dat zal best, want daar kan ik over blijven praten, maar ik heb nog veel meer te vertellen en nog veel meer interesses. Het hoefde dus niet specifiek iets over het mama-zijn te zijn. ‘Brabantmama’, ‘MoekeMonique’ e.d. vielen dus af.

Dialect

Zo verzon ik een aantal namen en ik zou niet meer weten wat ik zoal bedacht, maar niks klonk goed genoeg voor me. Ik heb er dus een nachtje over geslapen en een dag later snuffelde ik wat rond op een site met Brabantse-dialect woorden en uitspraken. En daar stond het ineens, heel duidelijk:

‘Tis Wa – het leven van een brabander gaat niet over rozen’

De vertaling op deze site laat het heel deprimerend lijken, maar ik interpreteer het meer als ‘Het is me allemaal wat’, zowel letterlijk als figuurlijk. Ik blog over ditjes en datjes, over moederschap, koken en fotografie. Over van alles een beetje. En het is allemaal wat: TisWa.

Kort, krachtig, Brabants en soort van duidelijk.. toch? ;). Ik ben er in ieder geval blij mee en ik kan er alle kanten mee op.

Hoe zijn jullie tot een naam voor je blog gekomen? En ben je nog steeds blij met die naam? Ik ben heel benieuwd naar jullie reacties! 🙂

 

10x wat er op mijn ‘bucket list fotografie’ staat.

Mijn grootste hobby is fotografie. Afgelopen jaar heb ik mezelf een camera cadeau gedaan voor mijn verjaardag en wat vind ik het ontzettend leuk om te fotograferen! Ik wil er ook graag veel meer mee doen dan ik nu doe en daarom heb ik een bucket list, speciaal voor fotografie, gemaakt. 

In mijn Bullet-journal heb ik een bucket list gemaakt met wensen die ik nog heb omtrent fotografie. Benieuwd naar wat ik nog allemaal wil gaan doen? Lees het hier onder.

Zonsopkomst en zonsondergang in de Loonse en Drunense duinen.

Wij wonen op een steenworp afstand van de Loonse en Drunense duinen. Een ontzettend mooi gebied wat ook wel de ‘sahara van Brabant’ wordt genoemd. Ik ga daar dan ook graag naartoe om te fotograferen. Niet alleen op de zandvlaktes zelf, maar ook in de bossen die er omheen liggen. Twee puntjes die op mijn bucket list staan zijn de zonsopkomst en de zonsondergang in de duinen meemaken en fotograferen. Eerst moet ik me eens goed gaan inlezen over tips om dat goed vast te leggen met de camera, maar ik ben van plan om deze twee in 2018 van mijn bucket list af te strepen!

Naar de Posbank in Nationaal Park Veluwezoom

Via Instagram volg ik graag personen die, net als ik, ook graag bezig zijn met fotografie. Zo vind ik macro-fotografie, maar ook landschapsfotografie erg leuk om te zien en er zelf mee bezig te zijn. Via Instagram krijg ik meer inspiratie en kijk op bijvoorbeeld compositie, maar ook beeldbewerking en materiaal.

Op mijn Instagram-tijdlijn komt vaak de locatie ‘Posbank‘ langs. Zeker als daar de heide in bloei staat en ik vind dat zo ontzettend mooi! Mijn plan is dus zeker ook om daar een keer te gaan wandelen en fotograferen. Misschien wel tijdens een weekendje weg met ons gezinnetje. Onderstaande foto is gemaakt door de Betuwefotograaf die ik ook op Instagram volg en waar ik al regelmatig foto’s van heb zien voorbij komen bij het acht uur journaal. Hij maakt echt prachtige foto’s, zoals onderstaande van de Posbank die in bloei staat.

FB_IMG_1441218722974

Dit zou ik ook graag zelf willen kunnen en dat brengt me op een volgend puntje op mijn bucket list.

Workshop fotografie

Een tijd geleden heb ik samen met een vriendin een ‘basiscursus fotografie’ gedaan die bestond uit een ochtend theorie en een middag fotograferen. Leuk om te doen, maar omdat ik al het een en ander had gelezen en veel had geëxperimenteerd met mijn camera, wist ik al vrij veel. Liever zou ik een keer een workshop fotografie willen doen. Echt het veld in met een ervaren fotograaf die me dan ter plekke tips en aanwijzingen kan geven, zodat ik net zulke mooie platen als die hierboven van de Posbank kan schieten. De Betuwefotograaf heeft erg leuke workshops die vroeg in de ochtend beginnen en ik zit er ook sterk aan te denken om zo’n workshop als bijvoorbeeld verjaardagscadeau te vragen. Mijn handen tintelen al bij het idee!

Zonsondergang aan zee

Net zoals ik graag de zonsondergang in de Loonse en Drunense Duinen wil fotograferen, wil ik dat ook eens aan zee. Ergens in september zijn we een dagje naar mijn ouders gegaan die op vakantie waren in Zeeland. Toen we terug naar huis gingen, zagen we vanuit de auto dat er een prachtige zonsondergang aan zee was die avond. Helaas was het al wat later en wilden we graag weer naar huis, maar sindsdien heb ik de wens om dat eens te fotograferen.

Mistige ochtend

Op mijn bucket list staat ook de wens om er op een mistige ochtend vroeg uit te gaan en de bossen o.i.d. in te gaan met de camera. Deze wens heb ik al een soort van afgestreept. Ergens in september werd ik op zondagochtend vroeg wakker en besloot ik om op mijn fiets te springen met mijn camera en maar gewoon te gaan fietsen. Omdat we heel mooi wonen zijn er genoeg plekken waar ik kon fotograferen en ik had de mazzel dat het vrij mistig was. Toen ik een mooie plek had gevonden en helemaal klaar zat om mijn eerste foto te schieten, bleek dat ik mijn geheugenkaart niet meer terug in mijn camera had gedaan de dag ervoor. Zó stom. Dus ik ben weer naar huis gefietst, heb mijn geheugenkaartje gepakt en ben weer terug gefietst. Ondertussen was de zon al opgekomen en was de mist al voor een groot deel weggetrokken. Toch heb ik wat mooie foto’s kunnen maken die ochtend, maar echt mistig was het niet meer..

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

De kwaliteit van de foto’s is niet zo goed, omdat ik de foto’s qua mb’s heb verkleind. Ik weet alleen nog niet hoe ik dat moet doen zonder verlies van kwaliteit en dat is ook een puntje op mijn bucket list.

Cursus fotobewerking

Om mijn foto’s zo klein mogelijk qua mb’s te maken voor mijn blog, schaal ik ze in Gimp. Ik pas het aantal pixels in de breedte en hoogte aan en ook de resolutie verklein ik. Ik doe dat allemaal wel, omdat ik op internet heb gelezen dat dat zo moet, maar wat ik nu precies doe.. Ik heb geen idee. Het lijkt me dus verstandig om eens een cursus fotobewerking te volgen, waar ik naast het leren verkleinen van afbeeldingen bijvoorbeeld ook leer om mijn foto’s levendiger te maken. Via YouTube kijk ik al tutorials om bewerkingen in Gimp toe te passen en zo kom ik al wel een eind, maar toch wil ik zo’n cursus graag ooit volgen.

Gouden uurtje in de polder

Aan de rand van het dorp ligt de polder, waar het net na zonsopkomst en net voor zonsondergang erg mooi is. Dat wordt ook wel het ‘gouden uurtje’ genoemd. Onderweg naar mijn vorige werkplek reed ik altijd door de polder en ben ik regelmatig stil gaan staan om wat foto’s te maken van de prachtige zonsopkomst of -ondergang en het mooie licht wat er dan is. Eigenlijk heb ik deze dus ook al een soort van gedaan, maar ik had steeds alleen mijn telefoon bij. Ik wil dat graag nog een keertje gaan fotograferen met mijn spiegelreflex. Hier zaten overigens wel veel mistige ochtenden bij.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Ieder seizoen fotograferen

Ieder seizoen is mooi en dat wil ik dan ook in beeld vastleggen. Via het kopje fotografie op mijn blog kun je zien welke foto’s ik maak per seizoen.

Herfstkleuren

Sinds ik ben gaan fotograferen, ben ik de herfst veel meer gaan waarderen als seizoen. Dat komt omdat de herfst zo ontzettend fotogeniek is met al zijn kleuren, paddenstoelen en mistige ochtenden. Die kleuren wilde ik ook heel graag vastleggen en dan heb ik onder meer gedaan tijdens een mooie wandeling in het voormalige Land van Ooit in Drunen. Die heb ik dus al afgestreept van mijn lijstje, maar volgend jaar herfst ga ik daar natuurlijk weer van genieten!

Een kalender maken

Het lijkt me superleuk om een kalender met mijn eigen foto’s te maken. Lekker cliché, maar wel een leuk idee om de kalender die nu al jaren bij ons in de wc hangt een keer te vervangen ;).

Dat waren voor nu mijn wensen omtrent fotografie. Ik hoop er het komend jaar een deel van af te strepen, misschien wel allemaal en er zullen waarschijnlijk nog een hoop nieuwe wensen bij komen.

Wat willen jullie nog graag fotograferen? Of welke cursussen/workshops willen jullie graag volgen? Heb je misschien tips? Laat het me weten in een reactie hier onder 🙂

Mijn blog op Facebook

Eindelijk heb ik de stap gezet om een aparte pagina op mijn Facebook account aan te maken om mijn blog wat meer onder de aandacht te brengen. Ik denk er al langere tijd over na om dit te doen, maar vanuit onzekerheid had ik die stap nog steeds niet durven maken, want nu wordt het ineens een stuk persoonlijker. 

Vrienden en familie

Een goede stap om meer bekendheid voor mijn blog te krijgen is om er via social media, zoals Facebook, aandacht aan te besteden. Onbekenden, maar ook bekenden kun je daarmee kennis geven van je site. En daar zit het hem juist, bij de bekenden. 

Tot nu toe wisten maar een aantal vrienden en familieleden van mijn blog af. En de meeste van die vrienden waren het misschien inmiddels vergeten, omdat ik dit blog al eind vorig jaar ben begonnen en er toen wel eens iets over heb verteld. Na lange tijd er niks mee te hebben gedaan ben ik weer begonnen met schrijven, maar ik denk niet dat het heel erg is blijven hangen bij ze en ze er het bestaan al niet eens meer vanaf wisten.

Onzeker

De stap om mijn blog via Facebook te promoten vind ik enorm spannend, en dat komt puur en alleen door mijn onzekerheid. Ik heb veel plezier in het schrijven voor dit blog en wil mijn artikelen graag delen, maar ik ben altijd bang voor wat anderen er van vinden, zeker mensen die ik persoonlijk ken. Zo onnodig en nutteloos, dat weet ik, maar toch kom ik daar niet van af. En dat moet anders van mezelf, PUNT. Weg met die onzekerheid! Let’s make it personal.

Dus bij deze; welkom lieve vrienden, familie en anderen! Leuk dat jullie nu van mijn blog af weten en het misschien wel leuk vinden om af en toe een keertje een artikel te lezen. Jullie zijn altijd welkom, en ik zou het bijzonder leuk vinden als jullie af en toe een berichtje achterlaten.

TisWa

Wil je nu ook niks missen? Volg me dan via Facebook en blijf op de hoogte van mijn nieuwste artikelen. 

Hoe hebben jullie je blog meer bekendheid gegeven? En herken je dat gevoel van onzekerheid? Laat het me weten in een reactie 🙂 

5 x overwegingen voor een nieuwe agenda of planner

Sinds mijn zwangerschap is mijn geheugen echt een zeef! Ik vergeet zo veel meer dan voor ik zwanger was, dus ik schrijf dingen die ik niet moet vergeten veel vaker op. Waar ik eerst makkelijk zonder agenda kon is die nu onmisbaar geworden, wil ik niks vergeten. Mijn afspraken noteer ik in mijn online Google agenda. Handig, want mijn telefoon heb ik altijd bij.

Lijstjes

Verder maak ik ook veel lijstjes. Op mijn telefoon heb ik een app waarin ik heel makkelijk lijstjes in verschillende categorieën kan aanmaken. Zo heb ik lijstjes voor boodschappen (supermarkt), maar ook voor boodschappen bij de Hema, Action, Kruidvat enzovoort. Als ik dan ineens bedenk wat ik nodig heb, kan ik dat in het juiste lijstje op mijn telefoon zetten. Als ik dan bijvoorbeeld in de Hema ben, pak ik mijn lijstje erbij en weet ik wat ik nodig heb.

Zo doe ik dat ook voor ideeën voor mijn blog. ’s Avonds in bed krijg ik allerlei ideeën, en dan is het handig als ik die kwijt kan in zo’n lijstje, anders ben ik het de ochtend erop weer vergeten.

Voor het consultatiebureau heb ik ook een lijstje. Vragen die ik in de loop van de tijd krijg over bijvoorbeeld Evi’s voeding noteer ik ook in een lijstje. Als ik dan een afspraak heb op het consultatiebureau weet ik nog precies wat ik ook alweer wilde vragen.

Erg handig al die lijstjes in mijn telefoon, maar ik blijf toch een zwak houden voor de papieren variant. Dat is bijvoorbeeld ook de reden dat ik geen e-reader heb. Ik moet een boek vasthebben als ik lees.

Bullet Journal

Papier dus. Ik hoorde zo’n 3 maanden geleden voor het eerst van een Bullet Journal. Dat leek me wel wat. Een boek vol puntjes waar ik dan geheel mijn eigen indeling in kan  maken en naar smaak kan inrichten. Via Pinterest en You-Tube zijn er talloze ideeën te vinden wat je allemaal kan doen met zo’n Bullet Journal. Superleuk, maar ik heb het welgeteld 2 maanden volgehouden. Ik vind het simpelweg té veel werk.

Zoektocht naar een nieuwe planner-agenda

Voor 2018 wil ik wel graag een nieuwe agenda. Maar dan eentje waar je wat meer mee kunt plannen i.p.v. alleen maar afspraken of werktijden noteren. Er moet dus voldoende notitieruimte zijn, het liefst bij de weekindelingen zelf. En zo ging ik online op zoek.

Passion planner

Als eerste vond ik de Passion Planner. Dit lijkt mij een heel fijne en makkelijke planner die er ook voor zorgt dat je gemotiveerd met je doelen bezig bent. Helaas is deze niet in Nederland te bestellen en iets houd me dan toch tegen om het in het buitenland te bestellen. Stom, want ik heb wel al het een en ander via AliExpress besteld. En ik wil ook eerst eens kijken of zo’n planner/agenda überhaupt werkt voor mij. En dan begin ik liever met een exemplaar dat wat goedkoper is.

My Journal

Via Bol.com kwam ik deze ‘My Journal‘ tegen. Ook handig met een to-do lijstje aan de zijkant bij de weekindeling en notitieruimte onder de dagen, maar ik vind het een beetje saai ogen. Next →

De Organizing Agenda

Klinkt goed, het heeft het woordje ‘organiseren’ al in de titel en hij heeft een goed prijsje. Via Bol.com kan ik deze agenda niet inkijken, maar ik ben later ook naar de boekenwinkel gegaan en heb deze ‘Organizing Agenda’ daar ingezien. Ik vond het een heel drukke agenda met weinig schrijfruimte. Wel zaten er handige lijstjes in die je bewust maken van onder andere je uitgiften en reis kilometers. Nu heb ik dat niet nodig, dus ook deze valt af.

Essentialiving planner 2018

Deze ziet er van de buitenkant wat saai uit, maar ik vind hem erg praktisch aan de binnenkant. Nadelen zijn de prijs en ik mis een elastiek om de planner dicht te houden. De Essentialiving planner lijkt me erg fijn, maar toch valt hij af.

Plenda

Planner + agenda = Plenda. Dat lijkt me wel wat! Mooie, simpele buitenkant en praktische indeling. Maar ook deze vind ik vrij prijzig en omdat ze hem nergens in de boekenwinkels hebben, valt ook deze af. Ik wil hem toch eerst wat beter bekijken voor ik hem bestel. En aan bestellen en terugsturen heb ik een hekel, dus ik laat het gaan.

Vrolijk Business Agenda 2018

Deze heb ik zowel via Bol.com als in de winkel gezien. In de winkel sprak hij me in eerste instantie niet zo aan, maar na zowel mijn online als mijn fysieke zoektocht kom ik toch bij deze agenda uit. Hij is goed van formaat, handige indeling, veel notitieruimte, goede prijs en het papier is heel fijn. Inmiddels heb ik hem binnen en ik kan niet wachten om er in te kunnen gaan plannen. Helaas begint hij pas vanaf 25 december, dus ik zal nog even moeten wachten. Hieronder wat foto’s van de Vrolijk Business Agenda 2018

 

Mooie rustige kaft met elastiek om hem dicht te binden.

cof

De maanden op een rijtje met alle dagen waar ik alle verjaardagen en belangrijke data in kan vullen. Zo kan ik alle verjaardagen zien en misschien lukt het me dan om wat vaker een kaartje te sturen.

cof

Een ‘My goals for 2018’ to-do list links, waar ik al mijn doelen voor 2018 in kan zetten. Meer sporten en gezonder eten bijvoorbeeld, maar ook meer schrijven en lezen zullen doelen zijn die ik wil gaan halen. Rechts een lijst waar ik websites in kan vullen die ik handig vind.

cof

De weekindeling op twee bladzijdes, met een ‘focus this week’ vakje links bovenin. Daar kun je in opschrijven waar je je die week extra op wil focussen. Bijvoorbeeld dat ene boek uitlezen, gezond eten of de grote voorjaarsschoonmaak. Boven iedere dag staat er een to-do lijstje, er is ruimte voor ‘project notes’ en onderaan zijn er ‘note to self’, ‘I am grateful for’ en ‘Personal notes’ vakjes.

cof

Achterin zijn er voldoende bladzijden met notitieruimte op zowel gelinieerd, geruit als leeg papier, waar ik ook geheel naar eigen inzicht lijstjes en notities kan maken.

cof

Als laatste heeft deze agenda ook een heel handig opbergvak achterin voor brieven, bonnetjes e.d.

Genoeg mogelijkheden dus met deze agenda. Over een tijdje kan ik hem ook echt gaan gebruiken. Ik ben benieuwd of ik het fijn ga vinden en of ik het lang ga gebruiken, of toch weer terugval op mijn telefoon.

Hoe plannen en organiseren jullie? Via je telefoon, of agenda/planner? En welke agenda/planner gebruik je dan? Laat het me weten in een reactie :)Wat word